Tomorrowland 2017

Ik wou altijd al naar Tomorrowland. Om tickets te pakken te krijgen, zat ik drie keer op rij achter mijn pc, zonder succes. Een vriendin bleek de held van de dag: zij had er ook voor mij eentje kunnen kopen. Ik was als een kind zo blij. Nochtans verklaarden velen me gek omdat ik al 50+ ben (it’s all in the mind) én omdat het voor mij als manuele rolstoeler best wel een uitdaging zou worden!

Op wieltjes

Nadine en Carine op Tomorrowland

Vriendin Carine en ik mochten bij vriendin Veerle blijven slapen. Een groot voordeel, want onze tijdelijke ‘B & B’ bevond zich op amper 10 minuten van De Schorre. Het was een extra spannende onderneming, want ik ben gewoon om naar festivals te gaan waar Inter aanwezig is. Inter is een organisatie die allerlei evenementen en festivals toegankelijk maakt. Bij hen ben ik dus vrij zeker van hulp, als ik die nodig heb. Tomorrowland liet me via mail weten dat zij niet met Inter samenwerken, omdat ze graag alles zelf in handen hebben. Maar het zou zeker in orde komen, beloofden ze me.

Het was mijn eerste keer op het domein zelf. De weg erheen vinden was niet zo simpel. Na een paar keer op en af rijden en heel veel vragen, raakten we er toch. Ook daar mocht de communicatie, volgens mij, beter. Enkele jonge stewards wisten niets van een blauwe kaart of voorbehouden parkeerplaats.
Uiteindelijk lukte het dan toch: parkeerplaats P1, vlak aan de ingang. We konden via een zij-ingang het terrein betreden. De ticket-check gebeurde voor ons aan de (bredere) VIP-ingang. Ook hier was het eventjes zoeken, maar alles verliep vlot en zeer vriendelijk.

Geasfalteerde wandelpaden

Tomorrowland 2017

Vanaf daar konden we via een geasfalteerd wegje naar beneden wandelen, tussen mensen van allerlei pluimage, uit alle hoeken van de wereld. We gaven onze ogen dààr al de kost! Een plannetje aan de infostand hielp ons al een beetje op weg, maar het werd al heel snel duidelijk dat we niet heel het terrein op één dag konden zien.

Tomorrowland verdient trouwens een pluim voor de toegankelijkheid van het domein. De wandelpaden zijn allemaal geasfalteerd, en rond de eet-en drinkgelegenheden liggen houten of pvc-planken. De podia die wij bezocht hebben waren ook zeer goed bereikbaar en er zijn aangepaste, ruime toiletten die alleen door mensen met een beperking mogen worden gebruikt.  Er is iemand in de buurt met een sleutel die dit dus echt wel in de gaten houdt.

Sfeer en gezelligheid

Tomorrowland 2017

Wat me op Tomorrowland enorm opviel, al had ik dat op voorhand al vaak gehoord, is de ongelooflijke vriendelijkheid en behulpzaamheid van de festivalgangers. Mensen in een rolstoel zijn duidelijk zéér welkom! Als ze je zien aankomen aan een podium gaan ze vanzelf opzij, je wordt, als je dat wil, zonder probleem tot helemaal vooraan geleid. Ik werd er niet scheef bekeken als ik ergens tussenin wou manoeuvreren om ook iets te kunnen zien. Ik heb dus effectief de hele avond aan de mainstage gestaan, op de eerste rij! Er was zelfs een wheelchair-crowdsurfing-moment bij!  De security hield mij de hele avond nauwlettend in de gaten, en met wederzijdse duimen omhoog communiceerden we dat alles prima in orde was.

Ik kreeg ontelbare ‘high fives’, zeker even vaak ‘respect’ gehoord (al snap ik nog altijd niet waarom, want ik vind mezelf niet meer of minder dan een ander), knuffels gekregen… Toen we even moesten schuilen voor een bui, hield ook daar iedereen rekening met mij als rolstoeler.  Ik denk dat ik me nergens zo veilig kon voelen als daar, zelfs in zo’n mensenmassa!

Vegas & Like Mike

Tomorrowland 2017

Na het optreden van Dimitri Vegas & Like Mike zijn we vertrokken. Het begon te regenen en het leek erop dat het niet snel droog zou worden. Ik voelde ook voor mezelf dat ik moest stoppen met mezelf zo te geven op de muziek. Mijn lijf zou het mij nog wel een paar dagen duidelijk maken. Toen we terug aan het beginpunt kwamen werden we opgevangen door een steward die ons naar de lift (!) begeleidde. Dat bespaarde ons een flink eind wandelen. Fijn, zeker als het zo regent!

Even geduld

Tomorrowland 2017

We hebben wel nog een uurtje op de parking moeten wachten omdat we niet tussen de mensenmassa mochten vertrekken. Ook hier een kleine miscommunicatie: bij het inrijden had men ons aangeraden om ofwel vóór 23 uur of na 2 uur te vertrekken, om de mensenmassa te vermijden.  Maar dan bleek dat je gewoon niét mag vertrekken tussen deze uren van de politie. Maar geen nood: we stonden naast een politiecombi en we hebben een hele leuke babbel met de agenten gehad. Jarige Carine kreeg zelfs een badge!

Conclusie: Tomorrowland is absoluut te doen voor rolstoelers. Ik denk zelfs met een elektrische rolstoel nog makkelijker dan met een manuele omdat die voorwieltjes groter zijn. Het was soms een beetje lastig om vanop een stukje gras, bijvoorbeeld de eetplaatsen, op een verhard stuk te raken, maar als ik ooit de kans nog eens krijg, ga ik zéker terug. De spierpijn neem ik er met de glimlach bij.

Back to top