Mechelen voelt goed

Een citytrip naar Mechelen? Absoluut een aanrader, weet Karmen. Samen met een vriendin die iets beter kan zien, ging ze op bezoek bij de Maneblussers.

Het idee om een weekendje naar Mechelen te gaan sluimerde al even, vertelt Karmen: “Ik ben vorig jaar in mei met enkele collega’s een dag naar Mechelen geweest. Ik vond meteen dat dit een heel gezellige stad is en wou graag nog eens terugkomen.” Half juli bleek een ideaal moment te zijn voor een citytrip in eigen land. Zon, een helder blauwe hemel en een mooie stad, wat wil een mens nog meer?

“Zelf zie ik heel weinig,” vertelt Karmen. “De vriendin die mee was is ook slechtziend, maar zij kan mij nog begeleiden en de weg vinden in een vreemde stad. We spoorden zaterdagmorgen naar Mechelen Nekkerspoel (tip: dit station ligt veel dichter bij het stadscentrum dan het station Mechelen) en gingen meteen naar het Speelgoedmuseum, vlakbij het station.”

Speelgoedmuseum

Speelgoedmuseum Mechelen
“In het museum staat bijna alles achter glas. De vitrines zijn doorgaans goed verlicht en mijn vriendin kon de bordjes redelijk vlot lezen,” merkt Karmen op. Ze raadt bezoekers aan om zeker genoeg tijd uit te trekken voor dit museum. “Wij zijn toch zo’n 3,5 uur binnen geweest (inclusief een kleine lunch). En als je met kinderen komt, kan je zeker nog meer tijd gebruiken.”

Het museum is erg interactief. Er zijn spelletjes die je kunt uitproberen en eens kunt voelen als je slechtziend bent. Zo kom je langs een klashoekje met een telraam en banken van vroeger en verschillende oude puzzels. Verder vind je er bijvoorbeeld een houten solitaire-spel, blokkenpuzzels, kermisminiaturen en speelgoedtreintjes. “Ikzelf kon enkel de grote stukken van de collectie zien,” zegt Karmen, “maar ik kreeg gelukkig voldoende uitleg over wat er te zien was. Er is in het begin ook een filmpje waarin verteld wordt over de evolutie van speelgoed door de eeuwen heen. Ook nuttig om te weten: naast trappen zijn er ook overal hellingen.”

Hotel en omgeving

Dijlepad ©Milo Profi

We verbleven in het hotel Holiday Inn Express op de Veemarkt, op zo’n 600 meter van het Speelgoedmuseum. “Het hotel is goed aangepast aan slechtzienden. De cijfers in de lift en de kamers zijn voldoende groot en goed contrasterend. Zelfs ik kon ze lezen,” lacht Karmen. “In de lift waren het touchscreen cijfers en geen braille, maar voor slechtzienden is dit erg gemakkelijk. Aan het ontbijtbuffet waren er helaas wel geen grote aanduidingen.”

Na een korte stop in het hotel om de bagage achter te laten, zetten ze de tocht te voet verder naar de Markt en de Bruul. Waar de Bruul aan de Dijle komt, bevindt zich links voor de brug de botanische tuin. De paden zijn volledig in grint, maar vlak. Links over de brug kom je via een hellend vlak op het Dijlepad. “Het is heel aangenaam om hier te wandelen! Het hele Dijlepad is vlak en bijna overal toegankelijk via hellende vlakken. Je bent midden in de stad, maar toch is het er zo rustig. Dit mogen ze in Brugge op de Reien ook aanleggen,” knipoogt Karmen naar haar thuisstad.

Sint-Romboutskathedraal en de Dijle

Sint-Romboutskathedraal

De tickets voor de beklimming van de toren waren helaas uitverkocht voor die dag, maar de kathedraal beneden mag je gratis bezoeken. Halverwege de kathedraal aan de linkse kant staat een hele mooie houten maquette van het gebouw waar je aan mag voelen. “Jammer dat de algemene info niet in braille was, maar de maquette zelf is zeker de moeite als je een beeld wil krijgen van dit grote gotische gebouw,” vindt Karmen. Buiten, rechts naast de ingang, staat nog een kleine maquette van de toren.

“Dan gingen we terug naar de Vismarkt voor een boottochtje over de Dijle. Je stapt in via drie gemakkelijke trapjes. Via een geluidsband krijg je veel interessante info over de geschiedenis en wat je ziet. ’s Avonds genoten we nog lang op een terras van wat lekkers en het geweldige weer.”

Planckendael

Planckendael

“Zondag bezochten we Planckendael. Wij reden eerst met de bus van de Veemarkt naar het station van Mechelen om daar onze bagage in een kluisje achter te laten. Dan namen we een bus naar het dierenpark. De Lijn zet je voor het park af. “Overal in het park zijn er grindpaadjes of verharde varianten,” vertelt Karmen verder. 

“Mijn vriendin kon met haar kijkertje de meeste dieren spotten en de bordjes bij de dieren vlot lezen. Het plannetje van het park is niet zo duidelijk. Ikzelf heb maar weinig dieren kunnen zien.”

Mechelen, ik kom zeker nog terug!

Back to top