Chef Sofie Warnants en een even straf keukenteam koken authentiek en met flair. En het allerbeste nieuws houden we voor laatst: uit de verse vangst in de vistoog kan je lekkers kiezen voor thuis. In Beaucoup Fish worden je smaakpapillen simpelweg wakker geschud. 

Gerecht Beaucoup Fish

Waarom naar Beaucoup Fish?

Men neme een energiek en gepassioneerd team, een lading kraakverse vis en schaaldieren, een ietwat louche locatie en een trouwe fanbase. Goed mengen voor een verfrissende Beaucoup Fish cocktail. 

Uitdaging?

Minder koken en meer begeleiden. Het zoeken naar een eigen stem en trouw zijn aan jezelf. 

Comfort food?

Ik word sowieso goedgezind van een family meal in een authentiek Chinees restaurant. Het gewoontedier in mij bestelt steevast wontonsoep, gelakt buikspek op rijst, waterspinazie met knoflook, mapo tofu en een stoofpotje van aubergine. De restjes mee naar huis, aub. 

Liever niet?

Ik eet alles, liefst met liefde bereid. Jackfruit gaat goed binnen, andouille wat minder. 

Na de service?

Tijdens de week leef ik voornamelijk op mijn vierkante meter in de keuken, in mijn service coupé luister ik naar een muziekje of een podcast. In het weekend probeer ik bij te benen bij familie en vrienden, vaak in Hasselt en Knokke, mijn twee hometowns. In Limburg schuif ik aan bij de Griekse Gemeenschap in Genk, aan de kust mag een bezoek aan de Siphon in Damme zeker niet ontbreken. Ik ga ook graag wandelen in de Brusselse Rand, vooral voor de geuze in een of andere bruine kroeg erna. 

Grote droom?

Het lijkt me geweldig om eens te mogen meedraaien in een restaurantkeuken in bijvoorbeeld Rome, New Orleans of Mexico City. Hoe een professionele keuken functioneert verschilt van cultuur tot cultuur en fascineert me mateloos. 

Highlight in je carrière?

Vroeger heb ik nog een tweetal jaar met een foodtruck door de straten van New York City gereden. Het bakken van die wafels was nu niet echt het hoogtepunt van mijn culinaire carrière, maar als ik terugdenk aan de momenten waarop ik 's nachts, doodmoe maar voldaan, de foodtruck terugreed via de Brooklyn Bridge, met in de verte de lichtjes van de skyline van Manhattan, krijg ik nog steeds kippenvel. Hetzelfde gevoel van euforie had ik ook op mijn eerste stagedag bij In De Wulf, ik was toen zo blij daar te mogen zijn. 

Gek geproefd?

Via Japanse kennissen kwam ik op reis in Kyoto terecht in het familierestaurant Tozentei. Vader en zoon kookten met veel brio op de traditionele 'kaiseki' manier. De flow van de kleine keuken, het oog voor detail in de balans van de bereidingen en de keuze van het aardewerk, de attente bediening,... Ik had nog nooit zoiets meegemaakt. Ondertussen is het restaurant gesloten en dat vind ik heel spijtig. 

Regionale trots?

Limburgse vlaai for the win! Ik hou niet zo van desserts, maar voor mij gaat er niets boven een stuk vlaai met een kop echte koffie op zondagnamiddag. Het lijkt simpel, een bodem van gistdeeg en een vulling van al dan niet vers fruit, toch merk ik dat de laatste jaren de kwaliteit wat minder is. Tijd voor een herwaardering. 

Binnen tien jaar?

Ergens in een keuken, eten aan het maken, voor andere mensen. 

Guilty pleasure?

Een ‘gouwe ouwe’ aflevering van Baywatch op de achtergrond bij het plaatsen van mijn bestellingen 's avonds laat thuis. Niet iets waar ik mij schuldig over voel, maar zeker een plezier.

FAVORIETEN

> Restaurant: The River Café in Londen
> Café: Monk in Brussel
> Kruid: Kervel
> Ingrediënt: Boter
> Zintuig: Ik zou niet kunnen kiezen...
> Reisbestemming: Marokko
> Lied tijdens het koken: 'Peau de Chagrin/Bleu de Nuit' - Baloji
> Geur: Zongerijpte tomaten in groetmoeders' moestuin

Beaucoup Fish

VAN GAVERSTRAAT 2, 1000 Brussel
+32 (0)2 218 64 20
http://beaucoupfish.be/

Back to top