Met Mistinguett maakt Francesca Sterckx een schalkse entrée in de bistrowereld. Zo zet ze haar tanden in Franse en Belgische klassiekers, waardoor ze met schijnbaar eenvoudige producten als garnaal, kalfsuier en koolvis nieuwe klassiekers bedenkt. Op haar eentje in de keuken maakt ze vlijmscherpe keuzes en zet ze haar ervaring in klassieke tempels als Maison Bru, De Tuinkamer en ’t Fornuis om in een kleurrijke filosofie. Verzin daar maar eens een wijn bij.

Francesca Sterckx

Waarom naar Mistinguett?

Ik werk graag met orgaanvlees. Ik eet het zelf erg graag en zie het als mijn missie om andere mensen te overtuigen van de smaak. Dit doe ik door bijvoorbeeld een croque monsieur te creëren met kalfshersenen. 

Uitdaging?

Timemanagement. Ik sta alleen in de keuken en we werken enkel à la carte. Als je een volle bezetting hebt en iedereen bestelt iets anders, dan blijft het moeilijk om alles op hetzelfde moment buiten te krijgen.

Comfort food?

Een lekkere friet met stoofvlees en tartaarsaus van Frituur Marina. Vlaamser dan dit wordt het niet. 

Liever niet?

Ik ben niet zot van koriander. Ik vind dat het snel overheerst in een gerecht. Zo denk ik trouwens ook over dille. 

Na de service?

Ik sport veel en graag. Zwemmen, lopen... Afgelopen zomer heb ik hard getraind voor de dodentocht. Niet ideaal want het neemt veel tijd in beslag. 

Grote droom?

Ik ben realistisch. Je hoort veel horrorverhalen van collega-chefs en dan ben ik al blij dat Mistinguett draait. Een eigen restaurant uitbaten is toch altijd een beetje overleven. Als ik mag dromen, heb ik nog een idee voor een tweede zaak maar daar kan ik nog niets over vertellen. 

Highlight in je carrière?

Mijn stage bij Wout Bru in Frankrijk. Op mijn twintigste meteen drie maanden van thuis weg. Het was er héél warm en ik moest er keihard werken. Ik zie mezelf nog huilend naar het thuisfront bellen. Maar je leert er volhouden en doorzetten. In de keuken zeggen ze niet snel als iets goed is maar zwijgen is onrechtstreeks ook een schouderklop. Heel leerrijk. 

Gek geproefd?

In Hof Van Cleve heb ik eens levende garnalen gegeten. Ze werden gebracht in een kommetje water. Er werd witte wijn - die je zelf ook in het glas kreeg - gegoten op de garnalen waardoor ze alleen nog maar mee begonnen te spartelen. Echt zoals een vis op het droge. 

Regionale trots?

Vaak wordt ons varkensvlees geassocieerd met 'goedkoop' maar daar ben ik het niet mee eens. Ik denk dat ze het eerder gewoon verkeerd bakken. Een jongen van hier in de buurt gaat binnenkort een beenhouwerij openen. Ik ben benieuwd! 

Guilty pleasure?

Ik blijf graag langer zitten op het toilet dan nodig, terwijl ik scroll door de feed van Facebook en Instagram. Het is de enige plaats waar niemand mij stoort. 

FAVORIETEN
> Restaurant: Habitual in Valencia
> Café: Den Draad en Knoet in Aarschot
> Kruid: Salie
> Ingrediënt: Boter
> Zintuig: Neus
> Reisbestemming: New York
> Lied (tijdens het koken): 'Glue' - Bicep
> Geur: Baardolie van mijn vriend die barbier is bij Old Rules in Leuven

Mistinguett

Gasthuisstraat 19, 3200 Aarschot
+32 (0)16 46 02 04
https://www.mistinguett-aarschot.be/

Back to top