Felix François nam in 2011 het restaurant Het Vliegend Tapijt van zijn ouders over en zet de traditie verder. Koken doet hij met liefde voor het seizoen en respect voor het product, maar met een hedendaagse toets. Als je wilt weten waar de naam 'Het Vliegend Tapijt' vandaan komt, moet je in het restaurant maar eens naar boven kijken...

Felix François gerecht

Waarom naar Het Vliegend Tapijt?

Om onze persoonlijke aanpak. We houden het bewust kleinschalig. We hebben plaats voor 20 à 25 personen. We hebben veel vaste klanten uit de regio en ons personeel draait zowel zaal- als keukenshiften. Zo houden we het persoonlijk en hecht. Wij zijn een team. 

Uitdaging?

Iedere dag opnieuw presteren, ook als je een mindere dag hebt. Dat heeft iedereen soms wel eens, maar ook dan moet de kwaliteit op het bord top zijn. Met heel het team willen we elke dag dezelfde kwaliteit bieden aan al onze klanten.

Comfort food?

Op maandag naar de markt van Kortrijk voor een doos verse garnaalkroketten en er dan een stuk of vier naar binnen spelen. Zalig. 

Liever niet?

Banaan. Vreselijk. Ik haat de geur, ik haat de structuur, ik haat de smaak. Mijn vrouw mag van mij geen bananen eten en ze komen ook zeker het restaurant niet binnen. Een gerecht met banaan zal je hier dus nooit op de kaart zien staan. 

Na de service?

Als ik niet in de keuken sta, probeer ik wat sportief te zijn. Ik heb dit jaar al drie kwart triatlons uitgelopen. Mijn huidige besttijd is 2 uur en 11 minuten. En net zoals in het restaurant wil ik ook dit altijd beter doen. 

Grote droom?

Ik ben niet de chef die droomt van een restaurant met 20 personeelsleden in de keuken. Ik heb graag alles in balans. En dat ik naast een goed draaiend restaurant ook tijd blijf hebben voor mijn vrouw en mezelf. 

Highlight in je carrière?

Ik zal de eerst jaren in de zaak nooit vergeten. Ik nam dit restaurant over van mijn ouders, die het voor ons al 30 jaar gerund hadden als bistro. Ik wilde er zelf iets meer gastronomisch van maken. En dat was voor iedereen even spannend. Zou de nieuwe generatie er iets van bakken? Zou de stijlbreuk aanslaan? Maar het is gelukt. En daar is iedereen blij om. 

Gek geproefd?

Geen idee. Maar het zal zeker geen banaan geweest zijn. 

Belgische trots?

Belgische bijvangst. Vissers vissen bijvoorbeeld naar haring, maar er raken altijd ook andere vissoorten in de netten verstrikt. En die bijvangst is ook vis van topkwaliteit. Mensen kopen een stuk tilapia-filet, opgekweekt in grote kwekerijen en van bedenkelijke kwaliteit, terwijl botfilet en pieterman echt super zijn en haast ongemerkt naar de voedselverwerkingindustrie verdwijnen. Waarom dus tilapia als de bijvangst beter is? 

Binnen 10 jaar?

Graag nog hier. Rustig en kleinschalig. Dat wil niet zeggen dat alles helemaal hetzelfde moet blijven. In september vernieuwen we bijvoorbeeld het restaurant voor een tweede keer. Dat zal weer spannend zijn. 

Guilty pleasure?

Pralines en chocolade. Mijn vrouw haalt soms een grote doos Marcolini en dan zetten we ons samen in de zetel. Want liefde is… de pralines delen tot ze op zijn. 

FAVORIETEN
> Restaurant: La Durée in Izegem
> Café: Café in de Wolken in Kortrijk
> Kruid: Sumak
> Ingrediënt: Kappertjes
> Zintuig: Ruiken
> Reisbestemming: De Alpen
> Lied (tijdens het koken): 'Baes' van 't Hof Van Commerce
> Geur: Anijs

Het Vliegend tapijt

Pottelberg 189, 8510 Marke
+32 (0)56 22 27 45
http://www.hetvliegendtapijt.be

Back to top