Vergeten ingrediënten, zoals hopscheuten en pastinaak, combineert Gregory Schatteman in Restaurant Schatteman met frisse, uitheemse smaken tot een verrassend en uniek samenspel. Faux le faire.

Gregory Schatteman gerecht

Waarom naar Restaurant Schatteman?

Wij maken alles zelf. Alles komt hier binnen als ruw product en wij gaan ermee aan de slag tot het als ambachtelijke kunst de mond in kan. Zo maken wij koffiegarnituur zoals pralines en snoep, brood, hapjes, fonds,… Alles.  En zeker op onze koffiegarnituren zijn we heel trots. Als ik daarmee bezig ben voel ik me als een kind in een snoepwinkel. Maar dan een kind dat zelf de grootte, kleur, vorm en smaak bepaalt. Heerlijk. Allemaal unieke stukken met een eigen twist. 

Uitdaging?

Koken is maar een deel van het werk. Maar je hebt ook de hele papierwinkel die erbij komt kijken… Toen mijn vrouw en ik dit restaurant begonnen zei ik tegen haar dat ik nu eindelijk kon gaan koken. Maar de conclusie is dat maar 50 procent van het werk effectief uit koken bestaat. 50 procent van de tijd ben ik met andere dingen bezig. Het is die combinatie die het zwaar maakt. 

Comfort food?

Als het maar Aziatisch is, doet het me plezier. Zelfgemaakte noedels, sushi, iets met een toets van limoen, gember of citroengras. Of een goede curry. Allemaal dingen waar ik zo mee in de zetel kan neerploffen. 

Liever niet?

Zee-egel. Het heeft een zoet-ziltige smaak die ik niet apprecieer. Raar, want voor de rest heb ik nergens problemen mee. 

Na de service?

Genieten van mijn vrouw en dochter. Dan maken we samen eens een uitstap naar een pretpark, of gaan we naar de zoo. De rest van mijn tijd gaat naar het restaurant. Maar omdat ik zelf een enorme zoetebek ben, is in de keuken experimenteren met chocolade of snoep voor mij ook gewoon genieten. 

Grote droom?

De grote droom was om een eigen zaak te hebben. En die heb ik. Ik wilde een gezin. En dat heb ik ook. Dus als ik gezond mag blijven en verder doen zoals we bezig zijn, zal ik heel tevreden zijn. West-Vlaamse nuchterheid op z’n best. 

Highlight in je carrière?

De opstart van het restaurant. We kregen de sleutels in december en wilden drie weken later al open zijn. Heel chaotisch. Heel hectisch. Dat doe ik nooit meer. Een maand later opengaan is voor mij sinds toen echt even goed. We stonden hier soms met de tranen in de ogen. Maar het is gelukt en tegenwoordig kunnen we er goed mee lachen als we er nog eens aan terugdenken. 

Gek geproefd?

Eetbare mieren op de Flemish Primitives-beurs van vroeger. Dominique Persoone stond daar toen samen met een Braziliaanse chef die mieren had meegebracht. 1,5 centimeter groot. Een joekel van een mier, dus je had er wel wat beet aan. Gelukkig leefden ze niet meer. Ze hadden een peper-citrus-achtige smaak. Best lekker. 

Regionale trots?

Groenten in het algemeen. Asperges, witloof, maar ook de gewone patat. Er zijn veel kwekers die dat nog altijd met heel hun hart doen, ook al wordt het door het weer en de droogte steeds moeilijker om door te gaan. De mensen die hier hun leven aan wijden, verdienen ons respect. 

Binnen 10 jaar?

Hier, in een goeddraaiend restaurant. Ik doe het nog altijd heel graag. En valt er een ster, dan is dat mooi meegenomen. 

Guilty pleasure?

Zure beertjes. Als de zak open voor me ligt, denk ik altijd ‘nog eentje en dan stop ik’. En plots is de zak dan toch leeg. Vreemd. 

FAVORIETEN
> Restaurant: Ze Kitchen in Parijs
> Café: Hier op het terras na de service met een fris pintje erbij
> Kruid: Koriander
> Ingrediënt: Makreel
> Zintuig: Ruiken
> Reisbestemming: Parijs. Wij reizen om te proeven en wat dat betreft is Parijs voor mij de absolute top.
> Lied (tijdens het koken): 'Sinnerman' van Nina Simone
> Geur: Citrus

Schatteman

Kruisstraat 13, 8020 Hertsberge
+32 479 82 31 09
http://www.restaurantschatteman.be

Back to top